Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (85) Նոյեմբեր 2018

Գրական-Մշակութային

ՓՈՒՆՋ ՄԸ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ՝ ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆԷՆ

kragan
ԲԱՌԵՐ ՀԱՅԿԱԶՆԵԱՆ
Ձեզմով արբեցայ՝ բառե՛ր հայկազնեան
Զերթ բաժակ գինի դրած սեղանիս
Որմէ ո՛ւմպ առ ո՛ւմպ ես ճաշակեցի
Զգացի համը երկնին հայրենեաց...
Կա՛թ-կա՛թ ծորացիք շրթանցս վրայ
Զերթ աւի՛շ, նեկտա՛ր հայոց այգիէն
Դարձաք կենսայորդ աղբիւր մը վարար
Օտարութեան ժանտ խորշակին ընդդէմ...
Քիմքս օծեցիք՝ թոնրի հա՛ց որպէս
Նօթի թշուառիս՝ սնունդ կենարա՛ր
Նշխա՛ր առ նշխա՛ր դուք բաշխուեցաք
Եւ ես ամրացայ կամքով աներեր...
Ձեր մէն մի բառը ցո՛լքն է հայ հոգւոյն
Վճի՛տ, ոսկեփա՛յլ ու արեւավա՛ռ
Օտար մայթերուն՝ շո՛ւնչ սիրահամբոյր
Մոլոր քայլերուս՝ փարո՛ս մշտավառ:
ԵՐԱՆ
......................
ԵՐԱՆԻ՛ ԱՆՈՐ...
Երանի՛ անոր ով գիտէ կարդալ
Շշունջն աստղերուն, շշուկն լռութեան
Տրոփիւնը սրտին, մրմունջն հոգիին
Բիւր փսփսուքներն ծառին ու ծաղկին...
 
Երանի՛ անոր ով կը զգայ երգը
Ջուրի շառաչին, անձրեւի շիթին
Մաքրաջինջ ցօղին որ կ'իջնէ յուշիկ
Կ'օծէ ծաղիկներն ու խոնարհ խոտը...
 
Երանի՛ անոր ով կը խորզգայ
Սէրը անանուն եւ լուսաթրթիռ
Որ կը ծիածանուի երանգ առ երանգ
Հոգիէ հոգի եւ սիրտէ ի սիրտ...
 
Երանի՛ անոր ով հրաշքով վերին
Հաղորդ կը դառնայ տիեզերքի զարկին
Հանապազ ճիգով կը ներդաշնակէ
Փոքրիկ իր սիրտը այն Մեծ սրտին հետ..
ԵՐԱՆ
......................
ԹԷ ԿԱՐԵՆԱՄ
Թէ կարենա՛մ կաթիլ մը ցօղ
Խառնել ցօղին առաւօտեան
Հեւք մը շունչէս, թրթիռ ու դող
Տիեզերական Տրոփին անափ...
Թէ կարենա՛մ հիւլէ մը լոյս
Բերել լոյսին ընդհանրական
Նշոյլ մը յոյս, սէր-գթութիւն
Տառապակոծ մարդուն յոգնած...
Շիթ մը մաքուր քրտինք ձուլել
Համայն ազգիս ու մարդկութեան
Մաքառումի տենդին լուսէ
Ոգորումին ձիգ, վեհապանծ...
Անչափ ուրախ ու երջանիկ
Պիտի ըլլա՛մ որ ծներ եմ
Իմաստ, խորհուրդ պիտի գտնե՛մ
Ապրելուս վեհ պարգեւին մէջ:
ԵՐԱՆ
......................
ԼՈ՛ՅՍ ԱՐԵՒԻ
Պիտ' ուզէի քեզի նման
Արեւանալ միշտ նորովի
Ծագիլ ամէն այգաբացին
Ինքնանուէ՛ր, լուսավարա՛ր...
Պիտ' ուզէի ճիշդ քեզի պէս
Ինքնընծայուի՛լ ու չսպառի՛լ
Շողեր սփռել առանց մոխրի
Սիրալոյսո՛վ կարօտահեւ...
Ճաճանչներուդ պէս արփաւէտ
Մտնէի փակ դռներէն ներս
Փակ սիրտերէն ներս կարեվէր
Լոյսիդ շնորհով առատաձեռն..
Շողդ դառնար շիթ մը բերկրանք
Թրթիռ մը գութ անանձնական
Յուսոյ, սիրոյ վառ ճառագայթ
Հոգիներուն մառախլապատ...
Կեանքս դառնար արեւաբաշխ
Ցնծութիւն մը երանելի
Ու ոչ մէկ ստուեր մթագնէր զայն
Իր ընծայման ճանապարհին:
ԵՐԱՆ
......................
ԱՐԱՐԱՏԻՆ
Վեհասլա՛ց ու ոգեղէ՛ն
Կը յայտնուիս տեսիլքի պէս
Մեր աչքերուն կարօտահե՛ւ
Որպէս բարձունք արփիագե՛ղ..
Կարծես դուն չես շինուած քարէ
Հիւլէ-՛հիւլէ՛ բարձրացեր ես
Մեր տենդերուն, տենչերուն հետ
Կարօտներուն, հեւքերուն հետ
Թեւեր առած ճախրեր ես վեր
Սիրոյ անհաս երազի պէս...
Մեր պատմութեան արշալոյսէն
Հազար աղէտ ես դուն տեսեր
Բիւր տառապանք, ցաւ ու խինդեր
Արիւն, աւեր, կամք աներեր
Արարումի ոգի անեղծ
Լոյսի խոյանք ճիշդ քեզի պէս...
Եւ այդ Լո՛յսն ես մարմնաւորեր
Ու ցցուեր ես, աշտարակուեր
Որ քեզ նայինք ցերեկ, գիշեր
Ու չշեղինք մեր ճամբայէն
Խաւարին մէջ քեզ որոնենք՝
Անհաս Լուսոյ ճամբորդ յաւերժ:
ԵՐԱՆ
......................
ԵՐԵԿՈՆ Կ'ԻՋՆԷ
Երեկոն կ'իջնէ անչափ հանդարտիկ
Մեղմիւ քնքշութեամբ կը պատէ չորս դին
Տարրերն բնութեան կարծես կը խոկան
Անցնող ու մարող, հեռացող օրուան...
Օ՛, մեղմանուշ երջանկութիւն...
 
Վերջին շողերը ա՛լ մեկնող օրուան
Յամեցող երազ մը ունին բուրեան
Յուշ մը քաղցրանուշ որ մերժէ մարիլ
Ու դեռ կը գգուէ ծառ, խոտ ու ծաղիկ...
Օ՛, քաղցրայուշ ուրախութիւն...
 
Աղօթքի մրմունջ մը կարծես լսուի
Օդին մէջ առկախ կ'իջնէ հոգիին
Լուսանդորրութիւն մը կը տարածուի
Հոգիի զմայլանք մ'անչափ բերկրալի...
Օ՛, լուսատենչ խաղաղութիւն:
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ