Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (67) Մարտ 2017

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ ԿԱՄ ՔԱՌԱՏՈՂԵՐ

kraganՄահուան դիմաց կը զգաստանաս
Մեծ լռութեամբ խոհակալած
Կեանքը դարձեալ կը խուժէ վրադ
Պիտի ապրիս, այլ ճար չկայ....
...............
Մեծ ես, փոքր ես, պիտի մեկնիս
Միեւնոյնն է, մահը միշտ կայ
Բայց յետ-մահու կեանքով ապրիլն
Քիչերուն է միայն տրուած...
...............
Բագինին վրայ տառապանքի
Ես իմ մոմերս վառեցի
Ան լոյս տուաւ իմ ճամբէքին
Ուրախութեան համը վճիտ...
...............
Վեհութիւն կայ տրտմութեան մէջ
Զերթ լոյսի շող ամպի ետին
Զգաստացման հրաւէր որպէս
Կը մօտեցնէ սիրտը սիրտին...
...............
Անապատին խորշակահար
Սիրոյ ծաղիկ մը ես եղայ
Ան զմայլեցաւ, ուրախացաւ
Բայց շիթ մ'անձրեւ ան զլացաւ...
...............
Սուտը հիմա հազար երես
Հազար գոյն ու դիմակ ունի
Որոնց ետին ան թաքնուած
Դարձեր է յոյժ անորսալի..
...............
Անկախութիւնը հռչակելով չէ
Ան պիտի լեցնէ ողջ միտքդ, հոգիդ
Համակ էութիւնդ անով պիտ' շնչէ
Անկախ ոգիով պիտի տոգորուիս..
...............
Տասը մատներդ ալ մոմ ընես
Սիրտդ հանես ու նուիրես
Չարը դաժան հոն կը մնայ
Կը կոխկռտէ սիրտդ զուլալ...
...............
Բազմատէր ես, բայց տէր չունիս
Տարագիր մարդ թէ գաղթահայ
Կեանքդ դրած ինքնահոսի
Խոր թմբիրէդ ե՞րբ արթննաս...
...............
Լոյսդ քիչ էր, ստուերդ՝ շատ
Բայց քիչ լոյսով ես արբեցայ
Ոգիս, հոգիս անով լեցուած
Կեա՛նք, քեզ կ'օրհնեմ ես սիրառատ..
...............
Հոգիս խմեց իր ակունքէն
Ընդերքին մէջ խոր թաքնուած
Ակնաղբիւրն այդ ես չտեսայ
Զգացի շունչն տիեզերաշէն...
...............
Սէրը միշտ վառ ճառագայթէ
Երբ հեռու է առօրեայէն
Զայն մանրացնող գորշ տաղտուկէն
Բարձունքին վրայ ճաճանչագեղ...
...............
Շատ եմ տեսեր ես նենգ դաւեր
Կայծակներ են բունս զարկեր
Բայց աւելի եմ պնդացեր
Զարկերով այդ՝ իմաստնացեր...
...............
Շատ դիւրին է փաղաքշուիլ
Ես-ը շոյել խաբկանքներով
Երանի է այն մարդը որ
Միշտ հայելին պահէ ձեռքին...
...............
Խաժամուժ էր շքեղափայլ
Հանդիսադրում ճոռոմ խօսքի
Ճշմարիտը երբ խօսեցայ
Դարձայ իսկոյն անբաղձալի:
...............
Թէ մերկ հոգիին դուն հաղորդ դառնաս
Վճիտ լոյսն անոր տեսնես, արբենաս
Լոյսն այդ կը դառնայ հզօր լուսարձակ
Կեանքի ստուերներուն եւ գորշ մթան տակ...
...............
Լոյսն տեսնելէ ետք, ինչպէ՞ս կոյր մնալ
Շարունակել դեռ խարխափել անվերջ
Պատէ-պատ զարնուիլ, ճամբան չգտնել
Կամովին կոյրին՝ չէ՛, ներում չկայ..
...............
Ոգին հզօր, վսեմափայլ
Անչափ մեծ է տիեզերաչափ
Որ իր առջեւ նիւթը տկար
Դառնայ սողուն գետնին կպած..
...............
Փոքր, չնչին անօթիս մէջ
Տէ՛ր, կը վառես լոյսեր անեզր
Պարունակս յանկարծ դառնայ
Լուսաւոր ջահ արեգնափայլ...
...............
Ակնթարթ կայ սուրբ ու լուսէ
Երբ թօթափես սին մանրուքներ
Վեր բարձրանաս առօրեայէն
Յաւերժութեան շունչը առնես....
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ