Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (68) Ապրիլ 2017

Այլազան

Քաղաքացիական կազմակերպութիւններու «խանգարող» դերակատարութիւնը

antsoutarts1aԱնգամ մը եւս խորհրդարանական ընտրութիւնները ցոյց տուին Հայաստանի իշխող դասակարգին ընչասիրութիւնը եւ իշխանութեան չարաշահումը։ Եւ Սփիւռքի քաղաքական ուժերուն անշարժութիւնը։ Սպառած ըլլալը։ Ընտրակաշառքը տարածուած երեւոյթ է։ Գաղտնիք չէ։ Բայց այս աստիճանի ընդունուած երեւոյթ ըլլալը՝ անհասկնալի է։ Անընդունելի։ Նոյնպէս վարչական աղբիւրներու եւ միջոցներու չարաշահումը։ Ինչո՞ւ պէտք է հանդուրժել տնօրէններու ցանկագրումին եւ անոնց ընտրական ճնշումի միջոց գործածուելուն։ Իսկ երբ Հերմինէ Նաղդալեան՝ Ազգային ժողովի փոխնախագահուհին կը յայտարարէ, որ ընտրակաշառքը պէտք է ընդունիլ իբրեւ բարեսիրութիւն, քաղաքականութիւնը կը դառնայ անբարոյականութիւն։ Իրաւունք ունէին ԵԼՔ եւ ՕՐՕ դաշինքները Հանրապետական կուսակցութեան խոհրդարանական ընտրութիւններուն մասնակցութիւնը անվաւեր հռչակելու դիմում կատարելու։ Հիմնականին մէջ ընթացիկ գործելակերպն է երկու կուսակցութիւններուն՝ Հանրապետականի եւ Բարգաւաճի, որոնք ըստ երեւոյթին առաջին երկու դիրքերուն վրայ կը գտնուին։ Ընտրակաշառքի գոյութիւնը փաստն է Հայաստանի ժողովրդային խաւին թշուառացումին, շահագործումին, ստրկացումին։ Ընտրակաշառքը ընդունելու կամ չընդունելու միջեւ այլընտրանք չունի։ Կ՚ընդունի որովհետեւ 10.000, 20.000, 50.000 դրամը գումար է, որուն անմիջականօրէն, անխուսափելիօրէն պէտք ունի, կարիքաւոր է։ Որքան ալ քարոզեն իրեն, որ ընտրակաշառքը իր ապագային խորտակումն է։ Օրերով անօթի մնացածին համար օրուան հացը փրկութիւն է։ Պէտք է տեսնել այս իրողութիւնը եւ չդատապարտել այդ թշուառ խաւին անճարութիւնը։ Դատապարտե՛լ այս վիճակը հաստատողները։ Սփիւռքը շատ ըսելիք եւ ընելիք ունի, բայց կաշկանդուած է, անկազմակերպ։ Եւ դարձած է խաղալիքը Հայաստանի իշխող դասակարգին։ Նոյնիսկ այս ճակատագրական ընտրութեան առթիւ ոչ մէկ կոչ եղաւ անոր աւանդական կառոյցներուն, կուսակցութիւններուն կողմէ դէտեր ղրկելու՝ վերահսկելու համար ընտրական գործընթացին։ Եւրոպական եւ միջազգային կազմակերպութիւնները, նիւթական օժանդակութիւն տուող բոլոր մարմինները դէտեր կը ղրկեն Հայաստան, բարեկարգելու համար հասարակական կեանքը։ Եւ ինչո՞ւ ոչ՝ Սփիւռքի աւանդական կառոյցներն ու կուսակցութիւնները։ Անոնք դարձած են ենթակայ, հլու հնազանդ հետեւորդները Հայաստանի իշխանութիւններուն հրահանգներուն։ Իսկ սփիւռքահայութիւնը երթալով կը կտրուի հայկական իրականութենէն, անտարբերութիւն ցուցաբերելով Հայաստանի ընկերային քաղաքական ու տնտեսական զարգացումին նկատմամբ։ Սփիւռքէն միակ ընդդիմութիւնը եկաւ կարգ մը արուեստագէտ մտաւորական դէմքերէն՝ Խանճեանէն, Թանգեանէն…։
Սակայն, Հայաստանի քաղաքացիական կազմակերպութիւններու կողքին անոնց գործունէութիւնն իսկ քննադատութեան թիրախ դարձաւ Դաշնակցութեան բիւրոյի ներկայացուցիչ Հրանդ Մարգարեանի կողմէ, որ կասկած յայտնեց սփիւռքահայ դէտերու առաքելութեան անաչառութեան մասին, հեռատեսիլի «Արմենիա» կայանի «Ռ-Էվոլյուցիա» յայտագրին տուած հարցազրոյցին, պնդելով որ սփիւռքահայ դէտերուն բարի կամեցողութիւնը, մասնակիցներէն անկախ եւ անգիտակցաբար, կը շահագործուի օտար գործակալութիւններու կողմէ։ Այս անտեղի մեղադրանքը իշխող դասակարգին մեծագոյն պաշտպանութիւնն է քաղաքացիական կազմակերպութիւններուն դիմաց, որոնք բացառիկ գործ կը տանին լրագրողներուն հետ ձեռք-ձեռքի տուած, ժողովրդավարութեան եւ բարոյականութեան նուազագոյն սկզբունքներ հաստատելու համար քաղաքական դաշտէն ներս։ Հայաստանի մէջ գործող քաղաքացիական կարգերը անկասկած իրաւունքն ունին վայելելու սփիւռքահայութեան նեցուկը, նոյնիսկ՝ անհրաժեշտութիւն մըն է ատիկա։ Իսկ օտար գործակալութիւններու կողմէ շահագործուելու մտավախութեան դէմ պայքարելու լաւագոյն միջոցը՝ իշխանութեան անզուսպ հարստահարումի սանձումն է։
Աղբիւր՝ ՆՈՐ ՅԱՌԱՋ